خزاعه شتابان همپيمانى خود را با پيامبر ( ص ) اعلام داشتند و بنو بكر نيز با قريش همپيمان شدند . و هر يك از طرفين يك نسخه از عهدنامهء صلح را نزد خود نگاه داشت . ( 1 ) در سيرهء ابن اسحاق آمده است كه پس از انجام يافتن صلح ميان دو طرف ، پيامبر شتر قربانى خويش را سر بريد و سر خود را تراشيد . مردم چون ديدند پيامبر قربانى مىكند و سر مىتراشد ، آنان نيز سر تراشيدند و قربانيهاى خود را سر بريدند . در بدايه و نهايه آمده است كه پيش از خروج پيامبر از حديبيه ، زنان با ايمانى از مكه به نزد آن حضرت آمدند و خداوند دربارهء ايشان چنين نازل فرمود : إِذا جاءَكُمُ الْمُؤْمِناتُ مُهاجِراتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمانِهِنَّ ، فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِناتٍ فَلا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ » ( ممتحنه / 10 ) ( هنگامى كه زنان مؤمن مهاجر به نزد شما آمدند ايشان را بيازمائيد ، خداوند به ايمان ايشان آگاهتر است . پس اگر آنان را زنان با ايمانى يافتيد آنان را به كفار بازنگردانيد . ) ولى آنگونه كه از بيشتر كتاب‌هاى سيره استفاده مىشود و ما آن را خواهيم آورد ، درست آنست كه زنان با ايمانى كه منظور آيه هستند پس از صلح حديبيه به مدينه هجرت كردند . ( 2 ) پيامبر حدود بيست روز در حديبيه اقامت كرد و بىآنكه به مكه وارد شود به مدينه بازگشت . در همان حالى كه آن حضرت در راه بازگشت بود ، آنچنان كه بيشتر مفسران و سيره‌نويسان مىگويند ، خداوند سورهء فتح را بر وى فرود آورد . در اينكه منظور از فتحى كه خداوند در آيه مىفرمايد ( إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً ) چيست اختلاف كرده‌اند . برخى گفته‌اند - و اين نظر صحيح‌تر به نظر مىرسد - كه فتح همان صلح حديبيه است ، اين واقعه به بسيارى از قبايل عرب امكان داد كه اسلام بياورند . در طى دو سال يعنى از سال ششم تا